Συνάντηση της Διακυβερνητικής Επιτροπής της UNESCO για την Προώθηση της Επιστροφής των Πολιτιστικών Αγαθών στις Χώρες Προέλευσης ή την Αποκατάσταση τους σε περίπτωση Παράνομης Ιδιοποίησης (ICPRCP) πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι.
Για πρώτη φορά, η Διακυβερνητική Επιτροπή της UNESCO αναγνωρίζει, στο κείμενο της Σύστασης, η οποία υιοθετήθηκε ειδικά για το ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα, τις ιστορικές, πολιτιστικές, νομικές και ηθικές διαστάσεις του ζητήματος της επιστροφής των Γλυπτών, τα οποία ανήκουν σε εμβληματικό μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Ιδιαίτερης επίσης σημασίας, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του Υπ.Πολιτισμού, είναι και το γεγονός ότι η Επιτροπή και σε άλλη απόφασή της εκφράζει τη συνεχιζόμενη ανησυχία και το σκεπτικισμό της για το ζήτημα των Γλυπτών και καλεί τις δύο πλευρές να βρουν μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση στο μακροχρόνιο αυτό ζήτημα.
Τις ελληνικές θέσεις υποστήριξαν ένθερμα με παρεμβάσεις τους Κίνα, Τουρκία, Ιαπωνία, Αρμενία, Μεξικό, Ιράκ, Κορέα, Αίγυπτος, Αργεντινή, Κύπρος, Ζάμπια κ.α., ενώ η Γαλλία για πρώτη φορά τοποθετήθηκε υπέρ της επίλυσης της διαφοράς μέσω της συνεργασίας των δύο μερών.
Στην, κατά τα ανωτέρω, Συνάντηση, η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού κα Μαρία Ανδρεαδάκη- Βλαζάκη, τον Πρόεδρο του Μουσείου της Ακρόπολης, καθηγητή κο Δημήτριο Παντερμαλή και τη Νομικό Σύμβουλο Α της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, κα Άρτεμη Παπαθανασίου.
Οι ανωτέρω εκπρόσωποι τόνισαν, μεταξύ άλλων, ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει τον αγώνα της για την επιστροφή και επανένωση των Γλυπτών στην Ελλάδα, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η μέρα αυτή δεν μπορεί να είναι μακριά, όπως καταδεικνύει η θερμή στήριξη της διεθνούς κοινής γνώμης, ακόμη και της βρετανικής.
Με αφορμή την επικαιρότητα και την έκρηξη του ηφαιστείου Κιλαουέα στη Χαβάη, (όπως επισημαίνει το BBC, είναι ένα από τα πλέον ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο και εκρήγνυται διαρκώς εδώ και 35 χρόνια),
με εκατοντάδες ρήγματα να ανοίγουν με τη λάβα να εκτοξεύεται σε ύψος 70 μέτρων στον ουρανό, σας παρουσιάζω ένα εξαιρετικό βίντεο animation που δημιούργησε η Zero One Animation για λογαριασμό του μουσείου της Μελβούρνης που δείχνει την καταστροφή της ιστορικής πόλης της Πομπηίας μετά από την έκρηξη του ηφαιστείου Βεζούβιος.
Εορτάσιμη μέρα η σημερινή από τις πιο πανηγυρικές του χρόνου. Θα αναφέρω μερικά αποσπάσματα από την ομιλία του Αρχιμ. Παλαμά, Ηγούμενου της Ι. Μ. Καλλίπετρας Βέροιας που εκφωνήθηκε σε επίσημη εκδήλωση στο Παύλειο Πολιτιστικό Ίδρυμα.
Η 25η Μαρτίου ήδη μνημονεύεται από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, τον μυστικό αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας, ως ημέρα έναρξης του Αγώνα ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό "ως ευαγγελιζομένη την πολιτικήν λύτρωσιν του ελληνικού έθνους".
Παιδιά της Σαμαρίνας
Από τις πρώτες μέρες της Επανάστασης ήταν εμφανής η θρησκευτική διάσταση της ακόμα και σε μη ορθόδοξους παρατηρητές. Όπως χαρακτηριστικά τόνιζε ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, το ελληνικό έθνος «εις την ιεράν του θρησκείαν οφείλει τας σημερινάς αριστείας του, την ανεξαρτησίαν και πολιτικήν του ύπαρξιν, διότι μέγας ο Θεός των Χριστιανών όστις υπερασπίζεται τα δίκαια του…»
Όσο όμως σπουδαίο είναι το γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης και των απελευθερωτικών αγώνων για εμάς τους Έλληνες σπουδαίο και με τεράστια σημασία είναι και το παγκόσμιο γεγονός του Ευαγγελισμού! Του πολύ ευχάριστου, του πολύ σπουδαίου και καλού μηνύματος ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, για να έρθει από εκεί που είναι εδώ στη γη, να πραγματοποιηθεί η ρήση «ο Θεός μεθ' ημών» (ο Θεός είναι μαζί μας).
Το γεγονός της Ενανθρώπησης μέσα στην Ιερή Κοιλία της Μαριάμ, λαμβάνει χώρα στο πιο άσημο χωριό της Παλαιστίνης, στην πιο άσημη επαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι εκεί ακριβώς ο Θεός θα γινόταν άνθρωπος. Στο γεγονός αυτό, αγγελιοφόρος του Θεού στέλνεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, ο παρεστηκώς Κυρίῳ, (τόσο σπουδαίος ήταν), για να απευθύνει στη Θεοτόκο τη φράση: "Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου". Λέγει ένας σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας, ο πολύς Ωριγένης: «έψαξα, έψαξα, διάβασα, αναζήτησα, πουθενά δε βρήκα τέτοιο χαιρετισμό και μάλιστα σε γυναίκα!».
Η λέξη «Χαίρε» είχε την σημασία του χαιρετισμού, κάτι σαν το «καλημέρα» που λέμε σήμερα… Η έννοιά του είναι «Να είσαι χαρούμενος». Κι εδώ ο Αρχάγγελος ακριβολογώντας το απευθύνει στη Θεοτόκο: «Χαίρε», «Να είσαι χαρούμενη»… υπάρχει βέβαια μυστική ερμηνεία. Γιατί να είναι χαρούμενη; Η λύση του αινίγματος βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη: Εκεί, η Εύα, μόλις επιτιμάται για την παρακοή της, της αναγγέλεται πως «εν λύπαις» (με λύπαις, όχι εν πόνοις, εν λύπαις) τέξει τέκνα, θα γεννά τα παιδιά της. Κι όλες οι απόγονοι της Εύας εν λύπαις γεννούν. Τώρα η Θεοτόκος εν χαρά θα γεννήσει! Αυτό της αποκαλύπτει ο Αρχάγγελος!
Σήμερα αρκετοί αναρωτιούνται: «Γιατί σκλαβώθηκαν οι πρόγονοί μας σε τόσο σκληρούς και αντίχριστους εχθρούς; Γιατί ο Θεός το επέτρεψε σε αυτούς; Ήταν οι πιο αμαρτωλοί άνθρωποι του κόσμου κι έπρεπε να υπομείνουν τόσο μεγάλη τιμωρία;»Η απάντησή του στη συνέχεια θα μας βοηθήσει για να αντιληφθούμε τη σπουδαιότητα του δόγματος, της Πίστης.
Η Ιστορία του Λαού του Θεού, διδάσκει τον άγραφο πνευματικό νόμο: Κάθε φορά που ο Λαός προδίδει την πίστη στον Αληθινό Θεό, μολύνεται από τις λογής λογής κακοδοξασίες των γύρω του λαών, ο Θεός τον εγκαταλείπει σταδιακά, οδηγώντας τον σε 3 σταδιακές τιμωρίες: 1ον: Συρρίκνωση της Εθνικής του κυριότητος (μας λέει αυτό κάτι σήμερα; που είναι η Βόρειος Ήπειρος, πού είναι η Ανατολική Θράκη, η Μικρά Ασία ή η Βόρειος Κύπρος; μήπως και σήμερα έχουμε αποστασία Πίστεως και μάλιστα τα τελευταία 100 χρόνια;) 2ον: Κατάλυση της Εθνικής κυριότητας και 3ον: Τυραννία: Ο Λαός του Θεού υποφέρει δυσκολίες.
Πέρασαν πολλοί αιώνες για να καταλάβουν οι 'Ελληνες γιατί σκλαβώθηκαν και για να γίνουν ξανά τόσο πιστοί όσο να πείσουν το Θεό ότι μένουν σταθεροί στην πίστη τους… Έπρεπε να βασανιστούν άνθρωποι. Να εξευτελιστεί παντελώς ο χριστιανός που είδε με αδιαφορία την Πίστη του, το Δόγμα του, τη Σωτηρία του… Πέρασε πολύ καιρός, 400 και 500 χρόνια για να γίνει η Πίστη ζωντανή μέσα στην καρδιά του. Την εποχή του 1821 έχουμε τη Χρυσή Εποχή της Πίστης στον Αληθινό Θεό. Οι αγωνιστές ομολογούν ότι όχι με τα όπλα, όχι με τη δύναμη και τα τεχνάσματά τους θα καταφέρουν να νικήσουν, αλλά επειδή είναι θέλημα Θεού:
«Ήταν μια εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι» , λέγει ο Γέρος του Μωριά, Κολοκοτρώνης, «και έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της… και έφυγα.
Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι: όλοι είναι φευγάτοι μου λένε. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρει πίσω την υπογραφή του».
Λίγους μήνες μετά το Μάρτη του 1821, η Θεοτόκος θα υποδείξει στην Οσία Πελαγία την Εικόνα της εκεί στη Νήσο της Τήνου, για να στηρίξει σε κρίσιμη στιγμή τους επαναστατημένους 'Ελληνες. Και θυμάστε τι εικόνα είναι αυτή της Τήνου; Ναι! Είναι ο Ευαγγελισμός. Το χαρούμενο άγγελμα!
Χρόνια πολλά σε όλους μας και ας κρατήσουμε ζωντανή και σταθερή την πίστη μας όπως έκαναν και οι πρόγονοί μας!
Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου 9 Φεβρουαρίου:Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσαςγια την ανάδειξη του θεμελιώδους ρόλου που διαδραμάτισε η ελληνική γλώσσα ανά τους αιώνες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην εδραίωση τόσο του ευρωπαϊκού όσο και του παγκόσμιου πολιτισμού, εντόπισα στο διαδίκτυο μία αρχαία ελληνική φράση-αρχαία ευχή της μάνας στον γιο τηςπου υποδηλώνει τον πλούτο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας μας καθώς αποτελείται από έξι λέξεις που αποτελούνται μόνο από φωνήεντα!!!
O συγγραφέας Ζακ Λακαριέρ έλεγε:
«Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι μόνον αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της ομιλίας και της γλώσσης, όσο καμία άλλη γλώσσα».
Διαβάστε την αρχαία ελληνική ευχή:
«OΙΑ ΗΩ Ω ΥΙΕ ΑΕΙ ΕΙ»,
που σημαίνει:
«Όπως η αυγή, γιε μου να είσαι πάντα!».
Έξι (6) λέξεις, δεκατέσσερα (14) φωνήεντα, μια φράση.
Ούτε ένα σύμφωνο, σε μια πλήρη φράση! Σε ποια άλλη γλώσσα μπορεί να συμβεί αυτό; Μάλλον μόνον στην Ελληνική…
Το κανάλι Ollie Bye στο YouTube ειδικεύεται στη δημιουργία βίντεο με χάρτες, όπου παρατίθενται η ιστορία πολιτισμών, αυτοκρατοριών, πολέμων και άλλα χρήσιμα στοιχεία που αφορούν τα κράτη και τους λαούς.
Μεταξύ των πολύ ενδιαφέροντων βίντεο που βρίσκει κανείς σε αυτό υπάρχει ένα βίντεο αφιερωμένο στην ιστορία των Ελλήνων. Ξεδιπλώνεται η ιστορία των Ελλήνων διάρκειας χιλιετιών κι απεικονίζεται σε έναν χάρτη που αρχίζει από την εποχή του Μινωικού Πολιτισμού και φτάνει μέχρι σήμερα- αν και η μυκηναϊκή περίοδος και η Αρχαϊκή εποχή (750 πΧ- 479 πΧ) αναφέρονται συνοπτικά, λόγω του μεγάλου χρονικού πλαισίου και των περιορισμένων – σε σχέση με τις άλλες περιόδους – στοιχείων.
Σ' αυτήν την εφαρμογή ο χρήστης μπορεί να δει πώς γράφεται το όνομά του στη Γραμμική Β′ της Μυκηναϊκής Περιόδου, στην αρχαϊκή, στην κλασική, στην πρωτοβυζαντινή και στη βυζαντινή γραφή. Επίσης, υπάρχει και η δυνατότητα εκτύπωσης και download, εάν το θέλετε σε έντυπη μορφή ή να το αποθηκεύσετε.
Δείτε την εφαρμογή πατώντας πάνω
στην επόμενη εικόνα.
Αφού πατήσετε στην επιλογή «Είσοδος», επιλέξτε το γράμμα με το οποίο ξεκινά το όνομά σας για να επιλέξετε από τη σχετική λίστα το όνομά σας. Μετά επιλέξτε τη γραφή που επιθυμείτε!
Σίγουρα πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και διασκεδαστικό εργαλείο (αν και δεν υπάρχει- προς το παρόν τουλάχιστον- η δυνατότητα να βάλετε το επώνυμό σας) από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών!
Είναι ακόμη καλοκαίρι και για όσους θα πάνε τις επόμενες μέρες διακοπές ή για όσους πήγαν σε κάποιο ορεινό ή παραθαλάσσιο μέρος ή σε κάποιο από τα πανέμορφα ελληνικά νησιά ή σε όσους αγαπούν την Ελλάδα αφιερώνεται το παρακάτω βίντεο...
Δείτε το υπέροχο ελληνικό βίντεο, σε παραγωγή του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και σκηνοθεσία του Αντώνη Θεοχάρη Κιούκα που έλαβε το βραβείο «Blue Danube»(Γαλάζιος Δούναβης) για το καλύτερο πολιτιστικό τουριστικό φιλμ στο Διεθνές Φεστιβάλ Τουριστικών και Οικολογικών ταινιών SILAFEST 2015 , που έγινε στο Veliko Gradište της Σερβίας.
Επίσης, η Ελλάδα έλαβε το 1ο βραβείο στο αντίστοιχο φεστιβάλ των Η.Π.Α. «US International Film and Video Festival».
Παρόλο που βρισκόμαστε σε καλοκαιρινές διακοπές οι "Μικροί Δημοσιογράφοι" συνεχίζουν να αρθρογραφούν και να σας κρατούν συντροφιά
με τα χρήσιμα και ενδιαφέροντα άρθρα τους,
γιατί η ενημέρωση δε γνωρίζει διακοπές!!!
Η μικρή δημοσιογράφος Αγγελική Π. μας παρουσιάζει σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο μία μέρα από τη ζωή μίας σπουδαίας Σπαρτιάτισσας, με το όνομα Κυνίσκα.....
Συνδυάσαμε το μάθημα της Γλώσσας και συγκεκριμένα τον τομέα παραγωγής γραπτού λόγου με το μάθημα της Ιστορίας και δημιουργήσαμε ευφάνταστες βιωματικές ιστορίες όπου αφηγούμαστε τι θα κάναμε αν ζούσαμε σε μία εποχή της Αρχαίας Ελλάδας!
Σήμερα θα διαβάσουμε μερικές από τις εκθέσεις
των κοριτσιών της τάξης μας!!!
Η αυλήτρια Μελίνα Χ.
Η Αθηναία πολίτης Περσεφόνη
(Μαρία Τ.)
Η Αθηναία νοικοκυρά Αθανασία Χ.
Η μικρή Αθηναία μαθήτρια Σοφία Μ.
Η Αθηναία Ασπασία (Μάρσια Π.)
Όλες οι εκθέσεις των κοριτσιών είναι αρκετά περιγραφικές και μας μεταφέρουν με απόλυτα σωστό τρόπο στην αρχαία Αθήνα, καταγράφοντας με επιτυχία τα δεδομένα της εποχής, τις συνήθειες, τα ήθη, τα έθιμα και τον τρόπο ζωής των Αθηναίων. Αυτό υποδηλώνει ότι οι μαθήτριες έχουν εμπεδώσει την ύλη της ιστορίας και μπορούν να την ανακαλούν στη μνήμη τους χρησιμοποιώντας τη σε περαιτέρω δραστηριότητες, με έντονο το βιωματικό στοιχείο.
Την Παρασκευή 5 Μαΐου πραγματοποιήσαμε εκπαιδευτική επίσκεψη στον ιστορικό βράχο της Ακρόπολης. Η Ακρόπολη Αθηνών είναι βραχώδης λόφος ύψους 156 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας και 70 μ. περίπου από το επίπεδο της πόλης της Αθήνας. Αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ήταν μία εκδρομή που όλοι την περιμέναμε με μεγάλη λαχτάρα καθώς είχαμε ασχοληθεί με την ιστορία της Ακρόπολης και των κλασικών ετών στην ιστορία κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Αποτελεί εξάλλου το στολίδι της Ελλάδας και σύμβολο του παγκόσμιου πολιτισμού.
Πριν φθάσουμε στα Προπύλαια είδαμε το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (ή Ηρώδειο, όπως λανθασμένα έχει επικρατήσει) είναι αρχαίο ωδείο της ρωμαϊκής περιόδου, που βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλαγιά της Ακρόπολης των Αθηνών.
Στη συνέχεια, κατευθυνθήκαμε στα Προπύλαια.
Η μνημειώδης αυτή είσοδος της Ακρόπολης άρχισε να χτίζεται το 436 π.Χ. μετά την ολοκλήρωση του Παρθενώνα, πάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μνησικλή. Το οικοδόμημα αυτό διαιρείται σε τρία μέρη. Στο κέντρο βρίσκεται ένα ναόσχημο μακρύ κτίσμα με ψηλό αέτωμα και όψη δωρικού ναού. Δεξιά και αριστερά από αυτό είναι χτισμένες από μία πτέρυγα που μοιάζουν με δωρικούς ναούς χωρίς αέτωμα, αλλά έχουν στέγη αετοειδή.
Το κεντρικό οικοδόμημα είναι κάτι το μοναδικό στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική. Τα Προπύλαια δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το 431 π.Χ. άρχισε ο Πελοποννησιακός πόλεμος και οι εργασίες σταμάτησαν. Το 429 π.Χ. πέθανε ο Περικλής και οι διάδοχοί του δεν έδειξαν ενδιαφέρον για τη συνέχιση του έργου.
Και φθάσαμε στον μεγαλοπρεπή Παρθενώνα!!!
Ο Παρθενώνας είναι το μεγαλύτερο και πιο επίσημο οικοδόμημα της Ακρόπολης και συγκεντρώνει τον θαυμασμό όλου του κόσμου αιώνες τώρα. Οι εργασίες για την ανέγερση του ολομάρμαρου αυτού ναού της Αθηνάς άρχισαν το 447 π.Χ. υπό τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Ικτίνου και Καλλικράτη.
Ο ναός ολοκληρώθηκε το 438 π.Χ. και κατά τα Παναθήναια του επόμενου χρόνου αφιερώθηκε στην πολιούχο θεά. Παρ' όλα αυτά οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι το 432 π.Χ.. Είναι ναός δωρικού ρυθμού περίπτερος με οκτώ κίονες στις στενές και δεκαεπτά στις μακριές πλευρές. Οι κίονες έχουν ύψος 10,5 μ. και πάνω τους στηρίζεται ο θριγκός (επιστύλια), οι μετόπες, τα τρίγλυφα, τα γείσα και τα αετώματα.
Ο κυρίως ναός στο εσωτερικό του χωριζόταν σε τρία μέρη· αυτό γινόταν με δύο κάθετες δωρικές κιονοστοιχίες. Το μεσαίο από τα τρία μέρη ήταν το πλατύτερο και σ' αυτό ήταν στημένο πάνω σε βάθρο το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Παρθένου Αθηνάς, το οποίο ο Φειδίας είχε ολοκληρώσει και τοποθετήσει το 438 π.Χ. στη θέση του. Οι 92 μετόπες εσωτερικά ήταν ανάγλυφες και παρίσταναν διάφορα μυθολογικά θέματα: Γιγαντομαχία, Αμαζονομαχία, Κενταυρομαχία και επεισόδια από την άλωση της Τροίας.
Τέλος, αντικρίσαμε τις αγαπημένες κόρες της ιστορίας μας...τις Καρυάτιδες, έξι αγάλματα Κορών εξαιρετικής τέχνης που στηρίζουν τη στέγη του Ερεχθείου...
Κατά τη μυθολογία στο σημείο αυτό έγινε η φιλονικία της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την κυριαρχία της πόλης. Ο θεός της θάλασσας Ποσειδώνας χτύπησε το βράχο με την τρίαινα και ξεπήδησε θαλασσινό νερό. Με τη σειρά της η Αθηνά χτύπησε με το δόρυ της και φύτρωσε η ελιά. Οι θεοί που ήταν κριτές έδωσαν τη νίκη στην Αθηνά. Οι Αθηναίοι όμως θέλοντας να συμβιβάσουν τους δύο αντίπαλους θεούς τούς αφιέρωσαν από ένα ιερό κάτω από την ίδια στέγη. Έτσι χτίστηκε το πιο ιδιόμορφο από τα οικοδομήματα της Ακρόπολης από άποψη αρχιτεκτονικού σχεδίου.
Η Βουλή των Ελλήνων, μετά από αρκετά χρόνια καθυστέρησης, ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
Είναι η ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλυπό την καθοδήγηση των Γερμανών συμβούλων του αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ειρηνεύσει, δήθεν, την περιοχή. Με το σύνθημα «η Τουρκία στους Τούρκους» έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο των Νεότουρκων για την τελειωτική εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού σε όλο τον Πόντο.
353.000 καταγεγραμμένοι επίσημα νεκροί και άλλοι τόσοι ξεριζωμένοι και διασκορπισμένοι αγνοούμενοι...
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους.
Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση» στις 19 Μαΐου 1919...
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.