Μ.Παρασκευή: Τα Αγία Πάθη του Κυρίου

Την Μεγάλη Παρασκευή (πατήστε κι εδώ για περισσότερες πληροφορίες από προηγούμενο άρθρο στο blog) οι χριστιανοί όλου του κόσμου, ζουν την κορύφωση του Θείου Δράματος. Είναι η ημέρα των Παθών του Ιησού. 

Ο Χριστός, μετά την σύλληψη του στο Όρος των Ελαιών, δικάστηκε και καταδικάστηκε από τους Αρχιερείς. Η δίκη ήταν βέβαια τυπική αφού η ετυμηγορία είχε αποφασιστεί πριν καν συλληφθεί. Οι Αρχιερείς ήθελαν τον θάνατο Του. Επειδή όμως δεν είχαν την νόμιμη εξουσία, έπρεπε η καταδικαστική απόφαση να απαγγελθεί από τον Ρωμαίο διοικητή. Τα χρόνια εκείνα διοικητής στην Ιερουσαλήμ ήταν ο Πιλάτος. Σε αυτόν σύρθηκε ο Ιησούς, ενώ το πλήθος, μετά από παρότρυνση των Αρχιερέων, φωνάζοντας, ζητούσε την Σταύρωση Του. Υπήρχε το έθιμο, την ημέρα του Εβραϊκού Πάσχα, οι Ρωμαίοι να απελευθερώνουν έναν κατάδικο Εβραίο. Ο Πιλάτος θέλοντας να μην έχει την ευθύνη της σταύρωσης του Χριστού, ζήτησε από το πλήθος να διαλέξει ανάμεσα στον Θεάνθρωπο και στον Βαραβά, ένα στασιαστή και φονιά, ποιος θα ήταν αυτός που θα απελευθερωνόταν. Το πλήθος, δια βοής, επέλεξε να αφεθεί ελεύθερος ο Βαραβάς.

Αμέσως μετά, και με την εντολή πλέον του Πιλάτου, ο Χριστός οδηγείται στην εσωτερική αυλή του Πραιτωρίου (του διοικητηρίου δηλαδή των Ρωμαίων). Εκεί οι στρατιώτες του φορούν μια πορφύρα και ένα αγκάθινο στεφάνι. Χλευαστικά αποκαλώντας Τον «Βασιλιά των Ιουδαίων», Τον χτυπούν και Τον φτύνουν. 

Η ώρα της Σταύρωσης έχει πλησιάσει. Φορτωμένος ο Ιησούς με τον Σταυρό στον οποίο θα σταυρωθεί, οδηγείται προς τον λόφο του Γολγοθά. Στο δρόμο δεν αντέχει το βάρος του Σταυρού και πέφτει. Οι Ρωμαίοι επιβάλουν στον Σίμωνα τον Κυρηναίο, που διερχόταν από εκείνο το σημείο, να μεταφέρει αυτός τον Σταυρό του Μαρτυρίου. Μετά από λίγο, ο Κύριος, φώναξε δυνατά: «Τετέλεσται» και έτσι εκπνέει «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», αφού προηγουμένως είχε συγχωρήσει όσους ευθύνονταν για τον θάνατο Του. Κατά τον θάνατο του Κυρίου, τρέμει από φόβο και η άψυχη κτίση.

Έπειτα λογχίζεται από τους στρατιώτες στην πλευρά Του και τρέχει αίμα και νερό. Τέλος, κατά το ηλιοβασίλεμα, έρχεται ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και ο Νικόδημος μαζί του, κρυφοί μαθητές του Χριστού, αποκαθηλώνουν από τον Σταυρό το πανάγιο σώμα του Διδασκάλου τους, το αρωματίζουν, το τυλίγουν σε καθαρό σεντόνι και το θάβουν σε καινούργιο μνημείο, κυλώντας πάνω στο στόμιό του μεγάλη πέτρα.

Η τελετή της Αποκαθήλωσης, γίνεται στις εκκλησίες μας, το πρωί της Mεγάλης Παρασκευής. Ενώ το βράδυ της ίδιας ημέρας τελείται η περιφορά του Επιταφίου. Οι καμπάνες των εκκλησιών χτυπούν πένθιμα όλη την διάρκεια της ημέρας. Πατήστε στο άρθρο "Αγία Αποκαθήλωση: Ο τόπος που δέχθηκε το Άχραντο σώμα του Ιησού μετά την Σταύρωση" για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες. 

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ - ΕΓΚΩΜΙΑ

ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ

00:00 . ΣΤΑΣΙΣ Α΄

08:40 . ΣΤΑΣΙΣ Β΄

15:03 . ΣΤΑΣΙΣ Γ΄

Ψάλλει χορωδία Μοναχῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Ναυπάκτου

Τους στίχους μπορείτε να διαβάσετε πατώντας εδώ. 

Μεταξύ του Επιταφίου θρήνου και των άλλων θρηνωδών ασμάτων υπάρχει μεγάλη διαφορά. Ο Επιτάφιος θρήνος, αν και γράφτηκε για να υμνήσει το νεκρό Χριστό, δεν καταλήγει σε απόγνωση, γιατί προβάλλει περισσότερο το θρίαμβο της ζωής..."

Η νηστεία της ημέρας είναι αυστηρότατη και απαγορεύει ακόμα και το λάδι. Πολλοί πιστοί συνηθίζουν να πίνουν την Μεγάλη Παρασκευή του Πάσχα λίγο ξύδι, εις ανάμνηση αυτού που έδωσαν στον Ιησού, όταν ζήτησε νερό τις τελευταίες στιγμές της επίγειας ζωής Του.

Το έθιμο απαγορεύει κάθε εργασία την ημέρα αυτή.

Γιατί βάφουμε κόκκινα αυγά το Πάσχα;

Στην περιοχή της Τιβεριάδος βρίσκεται το χωριό Μάγδαλα. Σε αυτό το χωρίο γεννήθηκε η Μαρία η Μαγδαληνή, η πιστή και αφοσιωμένη μαθήτρια του Χριστού μας. Είναι η Αγία πού επηρέασε και άφησε τα σημάδια της έως την σημερινή εποχή αφού σ’ αυτήν οφείλουμε την παράδοση της βαφής των κόκκινων αυγών και της ανταλλαγής του Πασχαλινού χαιρετισμού «Χριστός Ανέστη!» «Αληθώς Ανέστη!». Και αυτό γιατί, η Μαγδαληνή πήγε στον αυτοκράτορα Τιβέριο για να καταγγείλει την απαράδεκτη στάση του Πιλάτου στην δίκη Του Χριστού και διηγήθηκε περιληπτικά τα της ζωής του Κυρίου, το Σταυρικό θάνατο Του και την Ανάσταση Του.

Ο αυτοκράτορας πού έως εκείνη τη στιγμή άκουγε με ενδιαφέρον την διήγηση της Μαγδαληνής, μόλις άκουσε για την Ανάσταση γέλασε και είπε ότι είναι αδύνατον κάποιος πού έχει πεθάνει και ταφεί, να αναστήσει τον εαυτό του. Εκείνη τη στιγμή έτυχε να περνά μιά σκλάβα πού κουβαλούσε ένα πανέρι με αυγά. Γυρνά τότε ο αυτοκράτορας και λέει στη Μαγδαληνή: «Αν αυτά τα αυγά γίνουν κόκκινα, τότε εγώ θα πιστέψω ότι ο Χριστός για τον οποίο μου μιλάς Αναστήθηκε». Χωρίς ενδοιασμό η Μαγδαληνή πλησιάζει την σκλάβα και παίρνει ένα αυγό που μόλις το ακούμπησε έγιναν όλα κόκκινα. Δείχνει τότε η Μαγδαληνή το αυγό και λέει στον Τιβέριο: «Χριστός Ανέστη!»

Όσοι λοιπόν επιθυμούμε να τηρούμε τα θρησκευτικά έθιμα τα οποία έχουν έρεισμα, στην Εκκλησιαστική μας παράδοση, ας βάψουμε κόκκινα και μόνο κόκκινα τα αυγά του Πάσχα. Γιατί σήμερα που η εκοσμίκευση τείνει να αλλοιώσει ακόμα και εκείνα πού αιώνες τώρα οι προγονοί μας τηρούσαν με ευλάβεια και σεβασμό βλέπουμε αρκετοί να βάφουν τα πασχαλινά αυγά τους πράσινα, κίτρινα, μπλε κ.ά.

Από τη στιγμή πού γνωρίζουμε την ουσία και τον συμβολισμό πού περιέχει το Κόκκινο αυγό ας μην παρεκκλίνουμε, ας επιμείνουμε, και όταν το τσουγκρίζουμε, με χαρά να ανταλλάσσουμε την Πασχάλια διαβεβαίωση: «Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!».

Εκ της Ι.Μ. Θηβών και Λεβαδείας

Μ.Πέμπτη: Ο Μυστικός Δείπνος

Την Μεγάλη Πέμπτη αναβιώνονται στην Εκκλησία μας, τα γεγονότα της τελευταίας ημέρας της ζωής του Ιησού Χριστού στη Γη.

Κατά τη Μεγάλη Πέμπτη του Πάσχα επιτελούμε ανάμνηση:

1. Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου.

2. Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ’ εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας.

3. Της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του.

4. Της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα.

Έστησαν τα τριάκοντα αργύρια

Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν’ αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ’ όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ’ όλους».

Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στο Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ’ όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων, πήρε τα ιμάτιά Του και ξανά κάθισε.

Άρχισε κατόπιν να τους νουθετεί να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη επιζητούν το ποιος θα είναι πρώτος. Στη συνέχεια τους μίλησε για την προδοσία και επειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται με ήρεμο τρόπο στον Ιωάννη και τον υπέδειξε.

Κατόπιν πήρε ψωμί στα χέρια Του και είπε: «Λάβετε φάγετε». Το ίδιο έκανε και με το ποτήρι του κρασιού λέγοντας: «Πιέστε απ’ αυτό όλοι, γιατί αυτό είναι το αίμα Μου, της νέας Συμφωνίας. Αυτό να κάνετε για να Με θυμάστε». Μετά από αυτή τη στιγμή ο Ιούδας, μόλις έφαγε τον άρτο έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να τους Τον παραδώσει.

Μετά το δείπνο πήγαν όλοι στο όρος των Ελαιών…

…όπου ο Χριστός τους δίδαξε τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αρχίζει να λυπάται και να ανυπομονεί. Αναχωρεί μόνος Του και, γονατίζοντας, προσεύχεται εκτενώς. Από την πολλή αγωνία γίνεται ο ιδρώτας Του σαν σταγόνες πηχτού αίματος, οι οποίες έπεφταν στη γη. Μόλις συμπληρώνει την εναγώνια εκείνη προσευχή, φθάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά το δάσκαλό Του, Τον παραδίδει.

Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται και αυτός ότι είναι μαθητής Του.

Εν τω μεταξύ ο θείος διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του, εξορκίζεται στο Θεό για να πει εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός και αφού είπε την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα βλασφήμησε.

Από ‘κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον εμπαίζουν με κάθε τρόπο κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, ως το πρωί.

Στον Εσπερινό της ημέρας έχουμε την Σταύρωση του Θεανθρώπου. Διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια που περιγράφουν τα Άγια Πάθη.

Μετά το 5ο Ευαγγέλιο, 

βγαίνει ο Εσταυρωμένος όπου ψάλλεται το εξής:

Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου,

ὁ ἐν ὕδασι τήν γῆν κρεμάσας.

Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται,

ὁ τῶν ἀγγέλων βασιλεύς.

Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται,

ὁ περιβάλλων τόν οὐρανόν ἐν νεφέλαις.

Ράπισμα κατεδέξατο,

ὁ ἐν Ἰορδάνη ἐλευθερώσας τόν Ἀδάμ.

Ἤλοις προσηλώθη, ὁ νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.

Λόγχη ἐκεντήθη, ὁ υἱός τῆς Παρθένου.

Προσκυνοῦμεν σου τά Πάθη, Χριστέ.

Δεῖξον ἠμίν καί τήν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.

Μετάφραση:
«Σήμερα κρεμάται πάνω στο ξύλο (του Σταυρού) Εκείνος που πάνω στα νερά κρέμασε τη γη. Στεφάνι από αγκάθια φοράει στο κεφάλι ο Βασιλιάς των Αγγέλων. Ντύνεται με ψεύτικη βασιλική χλαμύδα, Αυτός που ντύνει με σύννεφα τον ουρανό, Δέχτηκε ράπισμα Εκείνος που (με το βάπτισμά Του) στον Ιορδάνη ελευθέρωσε τον Αδάμ (το ανθρώπινο γένος). Με καρφιά καρφώθηκε ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Με λόγχη τρυπήθηκε ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμε τα Πάθη Σου, Χριστέ. Δείξε μας και την ένδοξη Ανάστασή Σου».

12 Ευαγγέλια: Διαβάζονται περικοπές κυρίως 

από τα κατά Ιωάννη και κατά Ματθαίον.

Περιλαμβάνουν:

Τελευταίες νουθεσίες του Ιησού στους μαθητές του… «Αγαπάτε Αλλήλους». 
Ο τελευταίος αποχαιρετισμός. 
Προσευχή του Ιησού. 
Προδοσία του από τον Ιούδα. 
Σύλληψη του Ιησού. «
Από τον Άννα στον Καϊάφα». 
Δίκη του Ιησού από τους αρχιερείς. 
Άρνηση Πέτρου («Πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις απαρνήση με»). 
Ενώπιον του Πιλάτου, στο Πραιτώριο. Προσπάθεια να απολύση τον Κύριον, αλλά εμπρός στην αποφασιστικότητα των Φαρισαίων υποχωρεί. «Βαραβάν ή Χριστόν»; 
Ο Πιλάτος «Νίπτει τας χείρας του».

Ο Ιούδας μεταμεληθείς επιστρέφει τα «τριάκοντα αργύρια» στους Αρχιερείς, οι οποίοι τα έβαλαν στο Κορβανά (Ταμείο του Ναού). 
Απαγχονισμός Ιούδα. 
Πορεία προς τον Γολγοθά. 
Σταύρωση του Ιησού. 

Αφήνει το πνεύμα επί του Σταυρού. 
Οι δύο ληστές. Μεταμέλεια του ενός, που ζητά από τον Κύριο να τον θυμηθεί στη βασιλεία των Ουρανών. 
Ο Ιωσήφ ο από Αριμαθείας ζητά από τον Πιλάτο το Σώμα του για να το θάψει. 
Ταφή του Ιησού και Σφράγιση του Τάφου του από τους Αρχιερείς και Φαρισαίους.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε τα έθιμα 

της Μεγάλης Πέμπτης.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ’.

Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν Δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον· φεῦγε ἀκόραστον ψυχήν, τὴν διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι.

Μ.Τετάρτη:Το Άγιο Ευχέλαιο και ο Ιερός νιπτήρας

Την Μεγάλη Τετάρτη (ακολουθία Μεγάλης Τρίτης βράδυ) θυμόμαστε την αμαρτωλή γυναίκα που άλειψε με μύρο και δάκρυα μετάνοιας τα πόδια του Χριστού και έλαβε την άφεση για τις αμαρτίες της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο.(Λουκ. 7,47). 

Παράλληλα, γίνεται λόγος για τα άλλα δάκρυα, της υποκρισίας, του Ιούδα, που ήθελε το μύρο να πουληθεί για να δοθεί δήθεν στους φτωχούς, στην ουσία όμως για να καταχραστεί τα χρήματα. Η Εκκλησία μάς προτρέπει να μετανοούμε ειλικρινά και να εμπιστευόμαστε τη ζωή και τα λάθη μας στον Κύριο και όχι να υποκρινόμαστε ότι είμαστε καλοί και άγιοι.

Πολλές χρήσιμες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο άρθρο του blog Μεγάλη Τετάρτη. 

Τέλος, θα ήθελα σήμερα να πούμε δύο λόγια για το μυστήριο του Ευχελαίου και τη σημαντικότητά του στην πνευματική μας ζωή.

Το Ευχέλαιο είναι ένα από τα επτά μυστήρια της Εκκλησίας, το οποίο τελείται στο Ναό ή στο σπίτι για την ίαση σωματικών και ψυχικών ασθενειών. Το Ευχέλαιο της Μ. Τετάρτης δεν έχει κάποια μαγική επενέργεια στην πνευματική μας ζωή, αλλά είναι μια άρρηκτη αλυσίδα μαζί με τα άλλα Μυστήρια στα οποία θα πρέπει να συμμετέχουμε, π.χ. Εξομολόγηση, Θεία Κοινωνία.

Η ακολουθία του ευχελαίου τελείται «εις ίασιν ψυχής τε και σώματος». Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, η σωματική ασθένεια θεωρείται ως ο πικρός καρπός της αμαρτίας. Οποιαδήποτε ασθένεια, ως διαταραχή της αρμονικής λειτουργίας του σώματος, οφείλεται σε πνευματικά αίτια και κυρίως στη διαταραχή των σχέσεων του ανθρώπου με τον Θεό.

Ο ιερέας διαβάζει επτά Ευαγγέλια και επτά ευχές για να ευλογήσει το λάδι που το χρησιμοποιούμε για τη θεραπεία ψυχικών και σωματικών ασθενειών.

Μετά την ακολουθία του Ευχελαίου ο ιερέας σταυρώνει τους πιστούς με λάδι στο μέτωπο, τα μάγουλα, το πρόσωπο και τα χέρια.

πηγή: www.imks.gr

Το ποίημα της Μεγάλης Εβδομάδας

Μπορούμε να μεταδώσουμε με απλά λόγια

 τα Πάθη του Χριστού στα παιδιά μας. 

Ας μάθουμε το παρακάτω ποίημα, 

το οποίο αναφέρεται στη Μεγάλη Εβδομάδα:

Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μαχαίρα

Μεγάλη Τρίτη, ο Χριστός εκρύφθη

Μεγάλη Τετάρτη, ο Χριστός επιάσθη

Μεγάλη Πέμπτη, ο Χριστός παιδεύθη

Μεγάλη Παρασκευή, ο Χριστός στο καρφί

Μεγάλο Σαββάτο, ο Χριστός στον τάφο

Μεγάλη Κυριακή, ο Χριστός θα αναστηθεί...

Μ.Τρίτη: Των δέκα παρθένων

Την Μεγάλη Τρίτη (ακολουθία Μεγάλης Δευτέρας βράδυ)θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

α) Των δέκα παρθένων (Ματθ. 25,1-13) που μας διδάσκει να είμαστε γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία καθώς και να είμαστε πάντοτε έτοιμοι, για να υποδεχθούμε τον Νυμφίο Χριστό, γιατί κανείς δεν γνωρίζει πότε θα "φύγει" απ΄αυτήν εδώ την ζωή.

β) Των Ταλάντων (Ματθ. 25,14-30), που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και ότι πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα για να τα προσφέρουμε στο Θεό και στους συνανθρώπους μας. Ο τρόπος ζωής της Εκκλησίας είναι όχι «εγώ», αλλά «εμείς».

Πατήστε εδώ για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τη σημερινή ημέρα.

Μαθαίνω για τον αυτισμό

Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού, έχει καθιερωθεί στις 2 Απριλίου και έχει σκοπό την καλύτερη ένταξη των ατόμων με την αναπτυξιακή αυτή διαταραχή, στην κοινωνία. Η πρόταση για την παγίωσή της έγινε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 2007 από την αντιπρόσωπο του Κατάρ, και αμέσως έγινε δεκτή από όλα τα κράτη – μέλη. 

Στο παρακάτω άρθρο "Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (World Autism Awareness Day)" μπορείτε να μάθετε και να γνωρίσετε καλύτερα τους υπότυπους των διαταραχών του αυτιστικού φάσματος.

Στις παρακάτω εικόνες υπάρχουν μερικά από τα βασικά χαρακτηριστικά των παιδιών με αυτισμό και τα πρώιμα σημάδια αυτισμού μέχρι τα 2 ηλικιακά έτη, καθώς η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων βοηθάει στην καλύτερη αντιμετώπιση της διαταραχής.

Ο αυτισμός είναι μια ισόβια, επιστημονικά δυσεξήγητη νευροψυχιατρική αναπτυξιακή διαταραχή. Σύμφωνα με επιδημιολογικές έρευνες που ανακοινώθηκαν στο Α΄ Διεθνές Συνέδριο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Αυτισμού, που έγινε το Νοέμβριο του 2002 στη Μελβούρνη, σε κάθε 10 χιλιάδες παιδιά που γεννιούνται, 50 είναι αυτιστικά.

Ο αυτισμός είναι μια από τις πιο περίπλοκες, πιο δύσκολες και πιο οδυνηρές στην αντιμετώπισή τους νευροψυχιατρικές διαταραχές. Δημιουργεί σοβαρά προβλήματα επικοινωνίας, με συνακόλουθα, συχνά πολύ σοβαρά, προβλήματα συμπεριφοράς.

Δεν υπάρχει θεραπεία αλλά, μπορεί να υπάρχει βελτίωση που εξαρτάται από τη σωστή και όσο γίνεται νωρίτερη διάγνωση και αξιολόγηση, από τη σωστή εκπαίδευση με εξειδικευμένους εκπαιδευτές και από τον βαθμό κατανόησης του αυτιστικού ατόμου από το οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, αντί να βελτιώνεται χειροτερεύει, και κάνει προβληματική και συχνά αφόρητη τη ζωή των αυτιστικών ατόμων και των οικογενειών τους.

πηγή: autismgreece.gr

Περισσότερα άρθρα και πληροφορίες για τον αυτισμό μπορείτε να βρείτε εδώ. 

2 Απριλίου:Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Στις 2 Απριλίου, ημέρα γενεθλίων του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου με σκοπό να τονώσει την αγάπη για το διάβασμα και να στρέψει την προσοχή στα παιδικά βιβλία.

Κάθε χρόνο ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της ΙΒΒΥ έχει την ευκαιρία να γίνει χορηγός της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου. Επιλέγει ένα θέμα και καλεί ένα γνωστό συγγραφέα να γράψει ένα μήνυμα για όλα τα παιδιά του κόσμου και ένα γνωστό εικονογράφο να φιλοτεχνήσει μια αφίσα.

Το 2018, είναι η σειρά της Λετονίας. Το μήνυμα έγραψε η 59χρονη συγγραφέας ποιήτρια, επιμελήτρια βιβλίων και δραστήριο μέλος προγραμμάτων φιλαναγνωσίας Inese Zandere. Αν και ανήκει στον κλάδο της φιλοσοφίας, έχει γράψει περισσότερα από 30 βιβλία για παιδιά και νέους, μερικά από τα οποία έχουν μεταφραστεί σε ξένες γλώσσες. Έργα της έχουν διασκευαστεί σε κινούμενα σχέδια, θεατρικά έργα και όπερες για παιδιά. Το βιβλίο της Sister and brother (2017) αναγράφηκε στον Τιμητικό Πίνακα της ΙΒΒΥ. Το 2017 ήταν υποψήφια της Λετονίας για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν (συγγραφή).

Την αφίσα φιλοτέχνησε ο, επίσης Λετονός, γνωστός εικονογράφος και animation film καλλιτέχνης Reinis Petersons. Έχει εικονογραφήσει περισσότερα από 20 βιβλία, ενώ το 2014 ήταν ο υποψήφιος της Λετονίας για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν (εικονογράφηση) και επί πέντε συνεχή έτη (2013-2017) υποψήφιος για το διεθνές βραβείο Astrid Lindgren.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΒΙΒΛΙΩΝ 

ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΗΤΑ (ΙΒΒΥ)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ 2.4.2018

Το μικρό είναι μεγάλο μέσα σ’ ένα βιβλίο…

Inese Zantere (Λετονία)

Οι άνθρωποι τείνουν προς τον ρυθμό και την τάξη με τον τρόπο που η μαγνητική ενέργεια οργανώνει τα μεταλλικά ρινίσματα σ’ ένα πείραμα φυσικής ή όπως μια νιφάδα χιονιού δημιουργεί κρυστάλλους από το νερό. Σ’ ένα παραμύθι ή σ’ ένα ποίημα, τα παιδιά χαίρονται τις επαναλήψεις, τα ρεφρέν, και τα πασίγνωστα μοτίβα, επειδή κάθε φορά τ’ αναγνωρίζουν –βάζουν τάξη σ’ ένα κείμενο. Ο κόσμος αποκτά μια υπέροχη ομαλότητα. Θυμάμαι ακόμα πόσο πάλευα με τον εαυτό μου, όταν ήμουν παιδί, για δικαιοσύνη, συμμετρία και ίσα δικαιώματα για το αριστερό και το δεξί: αν χτυπούσα με τα δάχτυλα έναν ρυθμό στο τραπέζι, μετρούσα πόσες φορές έπαιζε το κάθε δάχτυλο, για να μην αδικηθεί κανένα! Όταν χειροκροτούσα, χτυπούσα τη δεξιά παλάμη πάνω στην αριστερή, μα ύστερα σκέφτηκα πως αυτό ήταν άδικο κι έμαθα να κάνω και το αντίθετο –να χτυπώ την αριστερή παλάμη πάνω στη δεξιά.Αυτή η ενστικτώδης επιθυμία για ισορροπία είναι αστεία βέβαια, δείχνει όμως την ανάγκη να εμποδίσει κανείς τη μονομέρεια στον κόσμο. Κι εγώ είχα την αίσθηση ότι ήμουν προσωπικά υπεύθυνη γι’ αυτή την ισορροπία.

«Ένα εικονοβιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως μικρό θησαυροφυλάκιο σοφίας και πολιτισμού»

Η τάση των παιδιών για ποιήματα και ιστορίες πηγάζει επίσης από την ανάγκη τους να φέρουν τάξη στο χάος τους κόσμου. Από την αβεβαιότητα, όλα τείνουν προς μία τάξη. Ποιηματάκια, παραδοσιακά τραγούδια, παιχνίδια, παραμύθια, ποίηση–όλες αυτές οι ρυθμικά οργανωμένες μορφές ύπαρξης βοηθούν τα παιδιά να διαμορφώσουν την παρουσία τους στο γενικότερο χάος. Δημιουργούν μία ενστικτώδη επίγνωση ότι η τάξη είναι εφικτή στον κόσμο και ότι κάθε άνθρωπος έχει θέση σ’ αυτόν. Όλα συντείνουν προς αυτό τον σκοπό: η ρυθμική οργάνωση του κειμένου, οι σειρές των γραμμάτων και ο σχεδιασμός της σελίδας, η εντύπωση ότι το βιβλίο είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο. Το μεγάλο αποκαλύπτεται στο μικρό και αυτό το μορφοποιούμε στα παιδικά βιβλία, ακόμα κι αν δεν έχουμε κατά νου τα περί Θεού ή τα περί μορφοκλασμάτων –γνωστών ως φράκταλ. Το παιδικό βιβλίο είναι μια θαυμαστή δύναμη που ενισχύει τη μεγάλη επιθυμία και την ικανότητα του νεαρού ατόμου να υπάρξει. Ενισχύει το θάρρος του να ζήσει.

Στο βιβλίο, το μικρό είναι πάντα μεγάλο, κι όχι μόνο όταν έρχεται η ενηλικίωση. Το βιβλίο είναι ένα μυστήριο, όπου μπορεί να βρεθεί κάτι απρόβλεπτο ή κάτι άπιαστο. Εκείνο που οι αναγνώστες μικρής ηλικίας δεν μπορούν να συλλάβουν στο μυαλό τους παραμένει αποτύπωμα στη συνείδησή τους και συνεχίζει να ενεργεί έστω κι αν δεν ήταν απόλυτα κατανοητό. Ένα εικονοβιβλίο μπορεί να λειτουργήσει ως μικρό θησαυροφυλάκιο σοφίας και πολιτισμού ακόμα και για ενηλίκους, όπως τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν ένα βιβλίο για ενηλίκους και να βρουν τη δική τους ιστορία, έναν υπαινιγμό για τη ζωή τους που αρχίζει ν’ ανθίζει. Ο πολιτιστικός περίγυρος διαμορφώνει τους ανθρώπους, τους προετοιμάζει για τις εντυπώσεις που θα έρθουν στο μέλλον, καθώς και για τις δοκιμασίες που θα χρειαστεί ν’ αντιμετωπίσουν παραμένοντας ακέραιοι.

Το παιδικό βιβλίο σηματοδοτεί τον σεβασμό στο μεγαλείο του μικρού. Σηματοδοτεί τον κόσμο που αναδημιουργείται κάθε φορά, μια παιγνιώδη και όμορφη σοβαρότητα, χωρίς την οποία όλα, ακόμα και η παιδική λογοτεχνία, είναι άσκοπη απασχόληση.

Συνοψίζοντας: Το βιβλίο κάνει το παιδί να διαισθανθεί ότι η τάξη είναι εφικτή στον κόσμο και ότι κάθε άνθρωπος έχει μία μοναδική θέση σ’ αυτόν. Όλα συντείνουν προς αυτό τον σκοπό: η ρυθμική οργάνωση του κειμένου, οι σειρές των γραμμάτων, ο σχεδιασμός της σελίδας, η εντύπωση ότι το βιβλίο είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο. Το μεγάλο αποκαλύπτεται στο μικρό και αυτό το μορφοποιούμε στα παιδικά βιβλία. Το βιβλίο είναι ένα μυστήριο, όπου μπορεί να βρεθεί κάτι απρόβλεπτο ή κάτι άπιαστο. Το παιδικό βιβλίο σηματοδοτεί τον σεβασμό στο μεγαλείο του μικρού.

Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

πηγή:elculture.gr

Πατήστε για να μεταβείτε στο άρθρο Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου  όπου μπορείτε να διαβάσετε το περσινό μήνυμα, να δείτε βίντεο για την κατασκευή του πάπυρου και της περγαμηνής και για να διαβάσετε ένα βιβλίο από τον Μικρό Αναγνώστη. 

Σας προτείνω να δείτε μία ωραία μικρού μήκους ταινία “Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρις Λέσμορ”. Πρόκειται για τη σχέση ανθρώπου και βιβλίου σε ένα πολύ όμορφο 15λεπτο βίντεο. Αναμιγνύει διάφορες κινηματογραφικές τεχνοτροπίες (μινιατούρες, κινούμενα σχέδια με τη χρήση υπολογιστών, 2D animation). Κέρδισε το Όσκαρ μικρού μήκους animation για το 2012. Το βιβλίο ζωντανεύει με τη δύναμη του ανθρώπου, τη δύναμη της φαντασίας.

Εταιρεία Παραγωγής: Μοοnbot Studios

Σενάριο: William Joyce

Σκηνοθεσία: William Joyce, Brandon Oldenburg

Εμπνευσμένη από τον Μάγο του Οζ, τον τυφώνα Κατρίνα, τον κωμικό Buster Keaton και την αγάπη για τα βιβλία είναι η 15λεπτη ταινία "The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore". Όπως τονίζουν οι δημιουργοί, πρόκειται για "την ιστορία των ανθρώπων που αφοσιώνουν τις ζωές του στα βιβλία και τα βιβλία τους το ανταποδίδουν". Η ταινία εξιστορεί το τι συνέβη στον ήρωα Μόρις Λέσμορ που μετά την επέλαση ενός τυφώνα βρίσκεται σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου τα βιβλία έχουν ζωντανέψει και συμπαραστέκονται στους ανθρώπους.

Τέλος, μπορείτε να διαβάσετε το Παραμύθι Ινδίας που είναι ένα παραμύθι για τα βιβλία. Πατήστε εδώ και στη συνέχεια στην ενότητα "ΒΙΒΛΙΑ" για να το αποθηκεύσετε στον υπολογιστή σας. 

Μ.Δευτέρα:Ο Πάγκαλος Ιωσήφ & η άκαρπη συκιά

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι η εβδομάδα πριν το Πάσχα (από την Κυριακή των Βαϊων το βράδυ μέχρι το Μ. Σάββατο) και ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί έχει περισσότερες μέρες ή ώρες από τις άλλες εβδομάδες, αλλά γιατί τα γεγονότα όπου τελούνται και βιώνονται στους Ιερούς Ναούς είναι μεγάλα, σπουδαία, κοσμοϊστορικά και κοσμοσωτήρια για τον άνθρωπο!

Σήμερα, Μεγάλη Δευτέρα (Ακολουθία Κυριακής Βαΐων βράδυ) θυμόμαστε την ιστορία του Παγκάλου Ιωσήφ, ο οποίος πουλήθηκε ως δούλος από τα αδέρφια του στην Αίγυπτο, αντιμετώπισε τον πειρασμό της γυναίκας του Πετεφρή διατηρώντας την αγνότητά του και δοξάσθηκε από το Θεό, γενόμενος άρχοντας της Αιγύπτου.

Τη Μεγάλη Δευτέρα προβάλλεται η υπέροχη μορφή του Παγκάλου Ιωσήφ, γιατί αυτός σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, αποτελεί προτύπωση και εικόνα του Χριστού. Όπως ο Κύριος υπέφερε άδικα εξαιτίας της ανθρώπινης κακίας, το ίδιο και εκείνος υπέφερε εξαιτίας της κακίας των αδελφών του και έδειξε όπως και ο Χριστός απέραντη ανεξικακία.

Διδασκόμαστε πως για να είμαστε αρεστοί στο Θεό, χρειάζεται αγνότητα κι αυτό σε μία εποχή που η ρυπαρότητα και η ασχήμια της ψυχής θεωρείται κανόνας ζωής.

Παράλληλα, θυμόμαστε την συκιά, που αν και ήταν γεμάτη φύλλωμα και ομορφιά, δεν είχε καθόλου καρπούς όταν ο Χριστός πείνασε, με αποτέλεσμα με τον λόγο του Κυρίου να ξεραθεί. 
Η συκιά συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα. Συμβολίζει ακόμη και την ψυχή του κάθε ανθρώπου που παραμένει άκαρπη από αρετές.
Η Εκκλησία μάς επισημαίνει ότι δεν πρέπει να στεκόμαστε στην εξωτερική ομορφιά, αλλά να βλέπουμε την εσωτερική, να έχουμε καρπούς αγάπης, αγνότητας, αγώνα, καθώς αυτά ζητά ο Θεός από τον άνθρωπο.

Μπορείτε να πατήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο Μεγάλη Δευτέρα για να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τον Νυμφίο.

Μετά Βαΐων και κλάδων!

Την Κυριακή των Βαΐων ο Χριστός μπαίνει στην πόλη χωρίς την βασιλική πολυτέλεια, καθισμένος επί πώλου όνου, αντί για ροδοπέταλα και τελετές, τα μικρά παιδιά κουνούν τα βάγια των φοινίκων, αντί να τον υποδεχτούν οι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες του τόπου.

Ο λαός μόλις άκουσε ότι έρχεται ο Ιησούς (είχαν μάθει και τα περί αναστάσεως του Λαζάρου) έλαβαν στα χέρια τους βάια από φοίνικες και πήγαν να τον προϋπαντήσουν. Άλλοι με τα ρούχα τους, άλλοι έκοβαν κλαδιά από τα δένδρα και τα έστρωναν στο δρόμο όπου διερχόταν ο Κύριος και τον ακολουθούσαν.

Ακόμα και τα νήπια τον προϋπάντησαν και όλοι μαζί φώναζαν: Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ (Ιωαν.ιε΄). Αυτή την λαμπρή και ένδοξο πανήγυρη της εισόδου στα Ιεροσόλυμα του Κυρίου γιορτάζουμε αυτή τη Κυριακή.

Χαρακτηριστικό έθιμο της ημέρας είναι ο στολισμός των εκκλησιών με βάγια, ενώ μετά τη λειτουργία ο παπάς ευλογεί και δίνει στους πιστούς σταυρούς από βάγια, τους οποίους βάζουμε στα εικονίσματα ή όπου αλλού χρειαζόμαστε προστασία.

Σήμαιναν δε τα βάϊα, οι κλάδοι των φοινίκων, την κατά του διαβόλου και του θανάτου νίκη του Χριστού. Το δε Ωσαννά ερμηνεύεται σώσον παρακαλώ. Το δε πωλάριο της όνου και το κάθισμα του Ιησού πάνω του, ζώου ακάθαρτου κατά τον νόμο τους, σήμαινε την πρώην ακαθαρσία και αγριότητα των εθνών και την μετά από λίγο υποταγή αυτών στο άγιο Ευαγγέλιο.